1. Bazylika św. Jadwigi i klasztor

Święta Jadwiga i Henryk Brodaty zostawili na całym Dolnym Śląsku wiele śladów swojej działalności. Największym jest Sanktuarium Świętej Jadwigi w Trzebnicy. Ostatnio mocą decyzji papieża Benedykta XVI zyskała status Międzynarodowego Sanktuarium. Stanowi najznamienitszą wizytówkę miasta i jest powodem dumy mieszkańców. Jej zwiedzanie z pewnością dostarczy wielu pozytywnych i niezapomnianych przeżyć.

Bazylika św. Jadwigi – kościół zbudowany pod wezwaniem św. Bartłomieja i Najświętszej Marii Panny jest najstarszym sanktuarium na Śląsku i jedną z ważniejszych nekropolii Piastów Śląskich oraz miejscem uświęconym kultem św. Jadwigi. Trójnawowa bazylika ma 80 m długości i 23 m szerokości. Nawa główna składa się z czterech przęseł kwadratowych nakrytych sklepieniami krzyżowymi. Z pierwotnej późnoromańskiej budowli (początek XIII w.) zachowały się zręby murów, dwa portale (słynny – dawidowy i nieco zniszczony – adoracja NMP) oraz krypta św. Bartłomieja położona pod prezbiterium.O dużej randze klasztoru świadczy też fakt, iż od 1214 mieszkały tu i wychowywały się przez kilka lat królewny czeskie – Agnieszka, późniejsza święta wraz z siostrą Anną późniejszą żoną Henryka Pobożnego. Pośrodku prezbiterium znajduje się grobowiec księcia Henryka Brodatego i mistrza krzyżackiego Konrada von Feuchtwangena. Po obu stronach prezbiterium położone są kaplice: św. Jana i św. Jadwigi. Kaplica św. Jana zachowała swój pierwotny charakter i nastrój. Pośrodku znajduje się symboliczny grób św. Jadwigi (w miejscu gdzie złożono jej relikwie podczas budowy kaplicy św. Jadwigi). W latach 1926-1927 w kalwarii trzebnickiej zbudowano dużą kopię groty z Lourdes wykonaną z bloków miejscowej rudy żelaza.

Kaplica św. Jadwigi – jest pierwszym w Polsce obiektem zbudowanym w stylu czysto gotyckim (kaplica wzniesiona w latach 1268–1269). W kaplicy mieści się imponujący, barokowy sarkofag św. Jadwigi, wykonany z marmuru i alabastru. Pod baldachimem, wspartym kolumnami, spoczywa alabastrowy posąg św. Jadwigi.

Klasztor – należy do największych budynków klasztornych w Europie Środkowej. Wzniesiony został w latach: 1696–1726 na miejscu pierwotnego, znacznie mniejszego budynku (z początku XIII w.) Budynek jest dwupoziomowy z dwoma narożnymi pawilonami w ścianie frontowej. Wnętrze klasztoru zawiera kilka interesujących rzeźb i obrazów, godne uwagi są również piękne refektarze. Od 1870 roku pracują tu siostry Kongregacji Miłosierdzia Świętego Karola

tekst: za www.trzebnica.pl

2. Kościół św. Piotra i Pawła

Na miejscu obecnego Kościoła św. Piotra i Pawła stanął pierwszy w dziejach Trzebnicy kościół parafialny. Jego fundatorem był najstarszy udokumentowany właściciel Trzebnicy, możnowładca Piotr Włostowic. Dowody na istnienie w tym miejscu kościoła parafialnego zawiera bulla papieża Hadriana IV z 1155 roku. W 1525 roku świątynia ta jako pierwsza w ówczesnym Księstwie Oleśnickim przejęta została przez ewangelików, którym służyła z przerwami do 1947 roku. W końcowej fazie II wojny światowej protestancka parafia pod wezwaniem św. Piotra w Trzebnicy liczyła 6500 wiernych.

Po opuszczeniu Trzebnicy przez ludność niemiecką w obiekcie tym nie była niestety kontynuowana działalność religijna. Wnętrza świątyni ulegały dewastacji jako magazyn między innymi ogumienia i części zamiennych do samochodów ciężarowych. Dopiero w 1987 roku dzięki wieloletnim staraniom ks. dziekana Wawrzyńca Bochenka oraz ks. kardynała Henryka Gulbinowicza ten neogotycki obiekt został przekazany trzebnickiej parafii rzymskokatolickiej. Dzięki wysiłkowi duchownych oraz zaangażowaniu parafian, świątyni tej przywrócony został dawny blask. W święta Bożego Narodzenia 1994 roku odprawiono w nim pierwszą od wielu lat Mszę św.- pasterkę. Konsekracja kościoła miała miejsce 6 grudnia 1998 roku a sześć miesięcy później erygowana została przy kościele Parafia Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Trzebnicy.

tekst: za www.trzebnica.pl

3. Rotunda Pięciu Stołów

Budowla ta jest murowanym kręgiem, który został wzniesiony w XIII wieku. Prawdopodobnie miejsce to było związane z charytatywną działalnością św. Jadwigi. Ten leżący na obrzeżach miasta tajemniczy krąg był także miejscem odosobnienia chorych podczas wielkiej epidemii (XVII w.). W chwili obecnej Rotunda jest punktem odwiedzanym podczas wędrówki wzdłuż Ścieżki. św. Jadwigi.

tekst: za www.trzebnica.pl

4. Kościół leśny

Kościół Czternastu Świętych Wspomożycieli (zwany też Kościółkiem Leśnym) został zbudowany w stylu neogotyckim w 1886 roku. Opiekował się nim mieszkający w pobliskiej samotni pustelnik (ostatnim pustelnikiem był zmarły w 1946 roku brat Feliks Plitzko). Z budynkami Kościółka Leśnego i pustelni sąsiaduje Grota Matki Boskiej z Lourdes. Została ona wzniesiona z rudy darniowej w 1926 roku. Przestrzeń pomiędzy Kościółkiem Leśnym, pustelnią i grotą wypełniał do lat siedemdziesiątych ubiegłego wieku romantyczny cmentarz niemiecki.

W pobliżu Kościółka Leśnego znajduje się kilka stacji Kalwarii Trzebnickiej. Składa się ona z 16 kaplic rozsianych po malowniczych pagórkach Lasu Bukowego. Przedstawiają one kolejne stacje Drogi Krzyżowej.

tekst: za www.trzebnica.pl

5. Kapliczka Św. Jadwigi Śląskiej

W niewielkiej odległości od drogi prowadzącej z Wrocławia do Trzebnicy, u wrót miasta, stoi Kapliczka Świętej Jadwigi Śląskiej. Jak głosi legenda w miejscu tym odpoczywała św. Jadwiga podczas swoich podróży do Wrocławia. W środku Kapliczki umieszczony jest drewniany ołtarzyk z obrazem przedstawiającym modlącą się świętą. Malowniczości temu obiektowi przydaje otaczająca go aleja wiekowych lip. Piękno tego miejsca docenili również twórcy kultowych polskich filmów „Popiół i diament” oraz „Czterej Pancerni i pies”. Kapliczne Wzgórze wybrano bowiem jako miejsce akcji odcinków wspomnianych filmów.

tekst: za www.trzebnica.pl

6. Zdrój św. Jadwigi i Las Bukowy

Drugą obok Sanktuarium Świętej Jadwigi perłą przyciągającą turystów do Trzebnicy jest dawny kompleks uzdrowiskowy znajdujący się w południowo-wschodniej części miasta. W jego skład wchodzą znajdujące się przy ul. Leśnej zabudowania dawnego Zdroju Jadwigi oraz służący jako park zdrojowy Las Bukowy.

Zdrój Świętej Jadwigi:

Najstarszym zabytkiem trzebnickiego uzdrowiska jest otwarty w maju 1888 roku dom zdrojowy. Założył go na swoich włościach właściciel ziemski Otto Müller. W rehabilitacji wykorzystywano kąpiele błotne borowinowe oraz lecznicze wody mineralne zawierające związki żelaza. Właściwości lecznicze trzebnickiego zdroju przyciągały do Trzebnicy licznych kuracjuszy, co wymusiło potrzebę dalszej rozbudowy infrastruktury uzdrowiskowej.

Wokół zabudowań uzdrowiskowych powstawało bogate zaplecze noclegowe i gastronomiczne. Najciekawszym architektonicznie budynkiem był wybudowany w stylu pseudotyrolskim pensjonat leśny Waldhaus Waldfrieden. Oferował on zarówno miejsca noclegowe, jak również miejscową strawę. Gastronomiczne przeznaczenie miała również położona nieco dalej w malowniczym otoczeniu Lasu Bukowego restauracja (zwana dawniej Restaurant im Buchenwald). Restauracja ta prosperuje do dnia dzisiejszego oferując smaczne jedzenie.

W 1905 roku kompleks uzdrowiskowy powiększył się o modernistyczny budynek hotelu zdrojowego. Atrakcją dla kuracjuszy i turystów był także znajdujący się w bezpośrednim sąsiedztwie domu zdrojowego Staw Gondolowy (Gondelteich). Schodząc po drewnianym pomoście wynająć można było jedną z zacumowanych przy nim łódek. Specyficzne właściwości lecznicze okolic Lasu Bukowego przyciągały w te miejsce nie tylko kuracjuszy i turystów. Okolice trzebnickiego uzdrowiska stały się ulubionym miejscem budownictwa indywidualnego bogatszej części niemieckiej społeczności. Dzięki temu powstała w bezpośredniej bliskości uzdrowiska dzielnica zdrojowa. Tworzyła ją spora ilość reprezentacyjnych willi mieszczańskich, z których większość istnieje do dnia dzisiejszego. Po II wojnie światowej kontynuowana jest działalność lecznicza przy ulicy Leśnej w Trzebnicy. Od 1951 roku w murach zabudowań uzdrowiskowych funkcjonuje ośrodek rehabilitacyjno-ortopedyczny, prowadzący leczenie chorób narządów ruchu dzieci i młodzieży.

Las Bukowy:

W bezpośredniej bliskości zabudowań trzebnickiego kompleksu uzdrowiskowego znajduje się Las Bukowy, którego część pełniła rolę parku zdrojowego. Można było skorzystać w nim z małej gastronomii a nawet posłuchać organizowanych tam koncertów muzycznych. Większa część Lasu Bukowego poprzecinana była szlakami spacerowymi. Do najciekawszych obiektów znajdujących się na szlakach spacerowych Lasu Bukowego zaliczyć można: Kościół Czternastu Świętych Wspomożycieli wraz z pustelnią oraz Grotą Matki Boskiej z Lourdes, Kalwarię Trzebnicką, wieżę widokową, Źródełko Marii oraz Willę „Zamek”.

W najwyższym punkcie Lasu Bukowego, tuż przy drodze prowadzącej do Łoziny znajdowała się drewniana wieża widokowa. Należała ona przed wojną do rodziny Köhlerów. Rozpościerał się z niej nieprzeciętny widok na malowniczą kotlinę w której leży Trzebnica. Obiekt ten przestał niestety istnieć w latach sześćdziesiątych XX wieku. Często odwiedzanym przez kuracjuszy pobliskiego uzdrowiska miejscem było Źródełko Marii. Znajdowało się ono najprawdopodobniej w środkowej części Lasu Bukowego pomiędzy wieżą widokową a łąką na której wybudowano trzebnicki basen.

Kolejnym urokliwym zabytkiem znajdującym się w Lesie Bukowym jest Willa „Zamek”. Powstała ona w 1905 roku jako pensjonat na potrzeby pobliskiego uzdrowiska. Chociaż budynek nie pełni już swojej pierwotnej funkcji, jest ozdobą Lasu Bukowego i Trzebnicy.

tekst: za www.trzebnica.pl

No related posts.