MAŁE MUZEUM LUDOWE U KOWALSKICH Marcinowo 2, 55-100 Trzebnica, tel. (071) 387 01 09. Właściciele: Aleksandra i Marian Kowalscy. Muzeum czynne codziennie od poniedziałku do niedzieli włącznie: od godz. 9.00 do 22.00

Historia Muzeum

Marian Kowalski urodził się w 1938 r. w Warszawie. Losy wojny rzuciły go wraz z rodziną na kurpiowską wieś, gdzie jako mały chłopiec zetknął się z życiem, pracą i kulturą wiejską. Po 1945 r. zamieszkał w Marcinowie. W gospodarstwach znajdował stare sprzęty: meble, naczynia, narzędzia. Z czasem repatrianci, reemigranci i osadnicy zaczęli stapiać się w jednorodną dolnośląską ludność. Widząc postępujące zmiany, szybkie ulepszenia techniczno-cywilizacyjne niosące nieunikniony zanik tradycyjnych sprzętów i przedmiotów, zapragnął ratować ginące relikty sztuki i kultury ludowej. Zatrzymał je dla siebie i rosnących pokoleń. Wykorzystywał więc wszystkie wolne chwile na wyszukiwanie nikomu niepotrzebnych przedmiotów-świadków minionej epoki. Powstała kolekcja ilustrująca kulturę ludową ludności dolnośląskiej i kultury ludowe różnych grup napływowych.

Ciekawostka: Na terenie Skansenu prywatnego Muzeum Ludowego Państwa Kowalskich, które położone jest nad strumykiem, wśród zieleni, znajduje się Fontanna Nadziei i Źródło Szczęścia.

Wystawy stałe

Marian Kowalski od 46 lat zgromadził i pieczołowicie odrestaurował ok. 2000 eksponatów, które prezentowane są w kilku pomieszczeniach zwanych Izbami. Znajdują się w nich zabytkowe meble, zegary, kufry, stroje ludowe, wózki dziecięce, lalki, żelazka, lampy naftowe, sprzęt gospodarstwa domowego. Marian zna historie znajdujących się tu przedmiotów i chętnie opowiada ich dzieje przy kromce wiejskiego chleba z wiejskim smalcem.Marian Kowalski od 46 lat zgromadził i pieczołowicie odrestaurował ok. 2000 eksponatów, które prezentowane są w kilku pomieszczeniach zwanych Izbami. Znajdują się w nich zabytkowe meble, zegary, kufry, stroje ludowe, wózki dziecięce, lalki, żelazka, lampy naftowe, sprzęt gospodarstwa domowego. Marian zna historie znajdujących się tu przedmiotów i chętnie opowiada ich dzieje przy kromce wiejskiego chleba z wiejskim smalcem.

Muzeum stale się rozwija, pozyskując wciąż nowe eksponaty i rozbudowując się. Od niedawna funkcjonuje nowy dział Muzeum pod nazwą: Dom Chleba – zbiory zapoczątkował zabytkowy moździerz kamienny, pochodzący z okresu kultury łużyckiej liczący ok. 2000 lat, był on inspiracją dla Pana Kowalskiego do budowy Domu Chleba, w którym znajduje się m. in. Izba Kuchenna. Wyposażona jest we wszystko, czego używały gospodynie, a więc: sztućce, talerze, patelnie, garnki cynowe i kamienne, gąsiory i przedwojenna kuchnia belgijska.

Państwo Kowalscy zaproszonych gości częstują chlebem upieczonym w starym piecu chlebowym oraz specjalnością kuchni – żurkiem po kurpiowsku. Do Domu Chleba przylega stara Kuźnia, w której podczas prezentacji kowal kuje żelazo. W Izbie Rzemieślniczej zgromadzono sprzęt używany na wsi i używany w pracy na roli: maszyny rolnicze, stare brony, kosy, pługi, sieczkarnie, wjalnie do czyszczenia zboża, zabytkowy kierat, 100-letnie sanie, wozy, bryczki, maszyny od obróbki lnu, stare koła od wozów i inne przedmioty. W Izbie Zaprzęgowej obejrzeć można wszystko, co jest związane z jazdą konną i zaprzęgami. Na kominku, Marian Kowalski prezentuje swoje rzeźby.

Gospodarze chętnie udostępnią muzeum i pomogą w zorganizowaniu wszelkich imprez okolicznościowych o charakterze ludowo-kameralnym dla firm i osób fizycznych.

tekst: Zbigniew Lubicz-Miszewski

zdjęcia: Jerzy Lewandowski i achiwum Muzeum w Marcinowie

No related posts.