Szlak R9 Adriatyk – Bałtyk – Odcinek: Wrocław Pawłowice – Trzebnica – Ruda Sułowska (48 km)

Cały opisywany odcinek prowadzi drogami asfaltowymi o niskim bądź umiarkowanym ruchu samochodowym i stanowi propozycję dość łatwego dojazdu do Trzebnicy. Pierwszy odcinek trasy do Pasikurowic nie będzie trudny, jeszcze równinny. Im jednak bliżej będziemy zbliżać się do wzgórz tym nachylenia drogi staną się większe. Pod Raszowem osiągniemy najwyższą wysokość, czyli ponad 240 m n.p.m. Jest to jednocześnie najwyższy punkt na szlaku Wrocław – Poznań R9. Następnie zjedziemy do położonej niżej Trzebnicy.

(0 km) Wrocław Pawłowice, ul. Pawłowicka. Po prawej stronie wznosi się pałac neorensansowy Kornów z lat 1891-95, obecnie należący do Akademii Rolniczej. Wokół niego rozciąga się interesujący, dobrze utrzymany park o powierzchni 7,2 ha. Tuż obok, przy zbiegu ulic Pawłowickiej i Widawskiej zaczyna się znakowany szlak rowerowy.

(5,2km) Pasikurowice, aleja lipowa. Jest to brukowana droga łącząca wieś ze stacją kolejową. Wcześniej, przed skrzyżowaniem mijaliśmy stary ewangelicki cmentarz. Skręcając w lewo, po 300 m dojechać można do centrum wsi w którym znajduje się kościół poewangelicki z 1839 r. z masywną wieżą. Przed ogrodzeniem kościoła, pod pomnikowym dębem duży krzyż pokutny. Inny krzyż pokutny stoi przy ul. Wrocławskiej 76, za płotem.

(7,2km) Siedlec Trzebnicki, duży gmach nowej szkoły. Za szkołą w głębi jest park z pałacem i stawem. Pierwoszów 4 km, Wysoki Kościół 8 km, TPR VI (czerwony)

(7,5km) Siedlec Trzebnicki, stacja kolejowa na linii Wrocław Psie Pole – Trzebnica, zarządzanej obecnie przez spółkę: Dolnośląska Kolej Regionalna (DKR). Tokary 2 km, Łozina 4 km TPR VI (czerwony)→

(11,3km) Skarszyn, skrzyżowanie.

(14,9km) Głuchów Górny, kościół neogotycki Podwyższenia Krzyża Świętego z 1857 r. W północno – wschodniej części wsi znajduje się zespół pałacowo – parkowy. W ścianie jednego z zabudowań na początku II wojny światowej wmurowano część śmigła zestrzelonego tu niemieckiego samolotu myśliwskiego 2.09.1939 r. przez polski samolot. W Głuchowie znajdowało się tu supertajne centrum dowodzenia Układu Warszawskiego, z bunkrem 15 m pod ziemią.

(21,6km) Trzebnica, bazylika.

 

(0/21,6 km) Trzebnica , dworzec PKS.

(1,8/23,4 km) Nowy Dwór, skrzyżowanie, Tuż obok znajduje się rozległy folwark, przy którym znajdują się domy mieszkalne z końca XIX w. (nr 23 i 26) i zabudowania gospodarcze. Są tu również ślady parkowego zagospodarowania terenu m.in. stary staw.

(5,2/26,8 km) Bzyków, remiza strażacka. Została przebudowana z kaplicy ewangelickiej z pocz. XX w.

(8,7/30,3 km) Pomnikowy dąb, po lewej stronie drogi. W prawo odchodzi polna droga do Komorówka.

Aż po początek XIX wieku teren przez który jedziemy był zajęty przez rozległy kompleks klasztornych stawów rybnych o powierzchni ponad 500 ha (same stawy milickie, leżące dalej na północ, wbrew obiegowym opiniom, nigdy do cystersów nie należały). Kasata klasztoru w Trzebnicy sprawiła, że i owe stawy należące do cysterek zostały z czasem zlikwidowane. Najbardziej widoczną ich pozostałością jest grobla porośnięta pomnikowymi dębami w samym Komorówku.

(9,1/30,7 km) Żurawia Łąka – nazwę tę nosi rozległa, śródleśna polana, którą mijamy po lewej stronie drogi. Chroniona jest jako użytek ekologiczny.

(11,1/32,7 km) Domanowice, skrzyżowanie – we wsi zabudowa z przełomu XIX i XX w. Godnym uwagi jest Dom Ludowy (nr 57) z 1880 r., oraz stodoła szachulcowa nr 44 z końca XIX w.

(12,8/34,4 km) Przeborów – przysiółek, dawna osada młyńska. 

Staw Sieczkowski 2 km, Osiek 7 km TPR IV (czerwony).

(14,0/35,6 km) Koniowo, kościół szachulcowy MB Królowej Pokoju, poewangelicki z 1765 r., zastąpił pierwszy kościół z 1623 r. Obok stary ewangelicki cmentarz z aleją lipową i bramą z pocz. XX w., oraz drewnianą dzwonnica z 1 poł. XIX w. oraz budynek plebani z końca XIX w. We wsi dom szachulcowy (nr 45) z pocz. XX w. Przy bocznej ulicy znajduje się budynek starego zboru staroluterańskiego z 2 poł. XIX w.

We wsiach, stanowiących do 1810 roku posiadłości klasztoru cysterek trzebnickich, zdecydowaną przewagę miała ludność wyznania ewangelickiego. Stanowiło to szczególny ewenement na tle innych posiadłości klasztornych na Śląsku, gdzie w trakcie kontrreformacji udało się większość ludności nawrócić na katolicyzm.

Jest to jeden z najciekawszych, choć trudniejszych odcinków szlaku R9 Wrocław – Poznań. Przecinać będziemy rozległy kompleks leśny, resztki dawnej puszczy porastającej dawniej pograniczne tereny dóbr cysterek trzebnickich, ordynacji żmigrodzkiej i milickiej. Przetniemy samą rzekę Barycz w jednym z najurokliwszych miejsc: po zabytkowym drewnianym jazie. Dojedziemy w końcu do znanego rezerwatu „Stawy Milickie” i położonej w jego sercu „bocianiej wioski” – Rudy Sułowskiej. Poruszać się będziemy głównie po drogach leśnych, częściowo tylko utwardzonych.

(0/35,6 km) Koniowo.

(1,2/36,8 km) Koniówko, przysiółek na skraju lasów, w którym kończy się szosa, a zaczyna Park Krajobrazowy „Dolina Baryczy”.

(1,7/37,3 km) Stawy Koniowskie, pierwszy na naszej trasie akwen należący już do zespołu stawów milickich. Widoczna ponad lasem wysoka, ceglana wieża to jeden z obiektów przeciwpożarowych Nadleśnictwa Żmigród.

(3,5/39,1 km) Przewory – dziś to jedynie wyraźne skrzyżowanie w środku lasu z piaszczystą drogą (prowadzi nią czerwony szlak pieszy Żmigród – Sułów). Dawniej w tym miejscu znajdował się przysiółek i stacja kolejowa na trasie wąskotorowej Trzebnickiej Kolei Dojazdowej. Pół kilometra na wschód, przy czerwonym szlaku pieszym, znajduje się słup graniczny z XVII wieku, wzniesiony na styku feudalnych posiadłości milickich, trzebnickich i żmigrodzkich, znajdujący się do dziś przy drodze do Gruszeczki, znany jako Szwedzki Kamień.

(4,9/40,5 km) Skrzyżowanie leśnych dróg, w środku lasu zwanego Zwierzyniec.

Książęca Wieś 3 km, Staw Sieczkowski 5 km, szlak czarnyŁaki 2 km, Sułów 7 km, szlak czarny. 

UWAGA: Ze względu na wąską kładkę na Jazie Niezgoda (0,75 cm) rowerzystom z wypchanymi sakwami bądź wózkiem zaleca się objazd szlaku R9 szlakiem czarnym, w prawo, do Łąk i dalej szlakiem niebieskim do Rudy Sułowskiej (SDB II).

(7/42,6 km) Jaz Niezgoda. Jeden z całego systemu urządzeń piętrzących rzekę Barycz, a przy tym jedyny zachowany jaz drewniany, poddany restauracji w 2000 roku. Jego zadaniem jest kierowanie wody do stawów Jamnik i Rudy. Zwany potocznie tamą Göringa, zawdzięcza swą ponurą sławę marszałkowi III Rzeszy, który przyjeżdżał w okoliczne lasy na polowania i dla którego wygody wybrukowano drogę prowadzącą do jazu od wsi Niezgoda, zwaną drogą Göringa. Na niej zastrzelił podczas polowania człowieka z nagonki.

(9,1/44,7 km) Droga wojewódzka nr 439 Żmigród – Milicz