Początek szlaku znajduje się przed dworcem PKP w Obornikach Śląskich, stąd biegnie ul. Dworcową, ul. Orkana i ul. Kasztanową. Od ul. Kasztanowej podchodzi alejką kasztanowców do obelisku Karla von Holteia (0,9 km) – głazu narzutowego z medalionem z podobizną śląskiego poety Karla von Holteia (1798 – 1880), który przez pewien czas mieszkał i tworzył w Obornikach Śląskich.

Tutaj znaki niebieskie łączą się z zielonymi znakami ścieżki dydaktycznej „Na Grzybek”. Spod pomnika szlak biegnie ścieżką trawersującą zbocza Góry Holteia (Masywu Grzybka), wzdłuż szpaleru pomnikowych kasztanowców i dębów, w kierunku zachodnim otwiera się tu widok na miasto i otaczające go lasy. Na końcu ścieżki znaki niebieskie łączą się ze znakami czerwonymi i razem oba szlaki wyprowadzają na szczyt Góry Holteia (219 m n.p.m.) (1,1 km). Wierzchołek wzniesienia zwanego również Belwederem (od istniejącej tu przed 1945r. altany widokowej) stanowi doskonały punkt widokowy na Oborniki Śląskie, położone u jego stóp, jak również na otaczające miasto lasy i wzgórza oraz Wrocław, Masyw Ślęży i pasma Sudetów. Na wierzchołku wzniesienia ustawiono metalowy krzyż.

Ze szczytu szlak niebieski łącznie z czerwonym kierują się na północ przez piękne tereny parku leśnego „Grzybek”. Występują tutaj różnorodne zbiorowiska leśne (bór, dąbrowa, buczyna, łęg), napotkać można piękne okazy drzew – sosen, świerków, jaworów, modrzewi, dębów, rosną rzadkie gatunki roślin (bluszcz pospolity, konwalia majowa), a rzeźba terenu jest bardzo urozmaicona (liczne strumienie, stawy, strome zbocza, suche dolinki, łąki , źródliska), obszar ten stanowi atrakcyjny cel wycieczek i spacerów.

Po przekroczeniu strumienia szlaki rozdzielają się, szlak czerwony skręca w lewo w kierunku zach. a szlak niebieski skręca na wsch., wyprowadza na otwartą przestrzeń i biegnie zboczem Żniwnej Kopy w stronę Kuraszkowa, roztaczają się tutaj malownicze widoki na pasma Wzgórz Trzebnickich otaczających Kuraszków. Po dotarciu do Kuraszkowa szlak skręca w lewo, w dół wsi, w miejscu gdzie odchodzi droga polna do Wilczyna Leśnego rośnie potężny „Dąb Napoleoński” (3,5 km) o obwodzie 5,45 m, wg. legendy pochowano pod nim kilku żołnierzy napoleońskich. W środkowej części wsi, w miejscu, w którym dochodzi droga polna z Siemianic (wraz ze szlakiem czerwonym, który dalej biegnie szosą w dół wsi), znaki niebieskie skręcają w prawo doprowadzając do terenu schroniska młodzieżowego w Kuraszkowie (4,2 km), jednak tuż przed bramą szlak skręca w lewo i ścieżką pośród szpaleru dębów, wzdłuż potoku Struga prowadzi przez wieś wyprowadzając na drogę polną do Piekar.

Tuż za wsią ukazuje się majestatyczna kopa góry Gnieździec, szlak prowadzi drogą polną pomiędzy nią a północnym ramieniem grzbietu Kozich Czubów, w tym miejscu można podejść nie znakowaną ścieżką na wierzchołek Gnieźdzca (226 m n.p.m.) (5,5 km). Wzgórze przypominające urodą połoniny bieszczadzkie stanowi doskonały punkt widokowy na rozciągające się wokół wzniesienia Gór Kocich, jest miejscem treningowym paralotniarzy, porasta je roślinność sucholubna i stepowa.

Szlak doprowadza do Przełęczy Piekarskiej (220 m n.p.m.) (5,8 km) dzielącej pasmo Kozich Czubów na dwie części, położonej na skraju Długiej Hali. Tutaj stykają się ponownie znaki niebieskie i czerwone – te ostatnie schodzą w dół drogą leśną w stronę Piekar. Na przełęczy znajduje się miejsce odpoczynku urządzone przez Nadleśnictwo Oborniki Śląskie. Znaki prowadzą teraz przez stromą Długą Halę, łąkę na grzbiecie Kozich Czubów i doprowadzają drogą leśną (piękne okazy jaworów i buków) trawersującą strome stoki, ponad głębokimi lejami lessowych jarów do szosy Kowale – Przecławice tuż pod Przełęczą Kowalską (225 m n.p.m.) (6,9 km). Przełęcz stanowi wąwóz lessowy porośnięty starodrzewiem bukowym ok. 200 – letnim, fragmentem pierwotnego lasu Wzgórz Trzebnickich, 17 drzew przekracza w obwodzie 3 m (3,15, 3,35, 3,35, 3,40, 3,40, 3,50, 3,70, 3,70, 3,75, 3,80, 3,80, 3,80, 4,10, 4,20, 4,45, 4,60, 4,70).

Spod przełęczy szlak wyprowadza na wierzchowinę Bukowego Wierchu (239 m n.p.m.) (7,2 km) i Połańca (245 m n.p.m.) (7,9 km) w paśmie Ciemnej Góry, tutaj przebiega granica gminy Oborniki Śląskie , szlak przekracza tę granicę, aby ponownie po ok. 1 km wrócić na nią i biec wzdłuż niej na odcinku ok. 1 km. Teren ten stanowi najpiękniejszy odcinek szlaku wiodącego jakby poprzez krajobraz połonin bieszczadzkich. Na granicy gmin u podnóża Dębowego Wierchu (248,4 m n.p.m.) (8,9 km) znajduje się miejsce odpoczynku, wcześniej znaki pomocnicze prowadzą do punktu widokowego na „Złotej Polanie”. Dalej szlak wiedzie do Trzebnicy przez najwyższe wzniesienia Wzgórz Trzebnickich – Ciemną Górę (258,3 m n.p.m.) i Farną Górę (257 m n.p.m.).